Mogelijke onderzoeken

De verloskundige zal bij een dreigende miskraam eerst een aantal vragen stellen, over het bloedverlies en eventuele buikpijn en/of andere klachten. Dit gesprek kan telefonisch plaatsvinden, waarin adviezen gegeven kunnen worden. Soms is het nodig om een lichamelijk onderzoek te doen op het spreekuur of tijdens een huisbezoek. De hoeveelheid bloedverlies wordt beoordeeld (maandverband en kleding bewaren en toilet niet doorspoelen) en soms wordt een inwendig (vaginaal) onderzoek verricht, om te beoordelen of de baarmoedermond open staat. Er kan een (vaginale) echo gemaakt worden om te kijken of de zwangerschap nog intact is. Dit is niet altijd mogelijk op korte termijn. Deze echo geeft alleen uitsluitsel over het wel of niet in leven zijn van de vrucht en zegt niets over het tijdstip of de duur van de miskraam.

Een zwangerschapstest is niet zinvol, omdat het zwangerschapshormoon in de urine lange tijd aantoonbaar blijft bij een miskraam.

Op basis van de vragen en het onderzoek bespreekt de verloskundige of het verantwoord is om (het natuurlijke beloop) af te wachten.