Verschijnselen en verloop van een miskraam

Vaginaal bloedverlies en/of buikpijn zijn de eerste tekenen van een miskraam. De aanloop naar een miskraam kan verschillen. Soms hebben vrouwen een paar dagen wat bruine afscheiding wat later overgaat in helderrood bloedverlies. Andere vrouwen hebben direct helderrood bloedverlies waarop de miskraam snel volgt. Daartussen zijn vele variaties mogelijk.

Het bloedverlies is te vergelijken met een hevige menstruatie. Het vloeien neemt toe (vaak zelfs met stolsels zo groot als een ei) tot het moment dat het vruchtje loslaat en de miskraam een feit is. Het bloedverlies wordt daarna abrupt minder en zal daarna geleidelijk afnemen in een week. De buikpijn kan uitstralen naar de rug en de bovenbenen en kan op weeën lijken.

Tip: om zeker te weten of de miskraam compleet is, is het handig om telkens bij het naar de wc gaan een emmertje of een po in de toiletpot te zetten. Uw verloskundige kan bij twijfel dan beoordelen of de miskraam compleet lijkt.

Wanneer er zekerheid verkregen is over het niet intact zijn van de zwangerschap, mag er gerust pijnmedicatie geslikt worden zoals Paracetamol (1x500mg per 4 uur, max 6 per dag) of Ibuprofen (200 mg, 4x per dag). Ibuprofen heeft hierbij niet de voorkeur, omdat dit medicijn mogelijk de baarmoedercontracties (weeën) doet afnemen, waardoor de voortgang van de miskraam wordt belemmerd. De weeën zijn nodig om de baarmoedermond te openen en de miskraam uit te drijven.

Het vruchtje zit in een vruchtzak en wordt zeer zelden compleet uitgestoten. De vruchtzak is dan herkenbaar als een met vocht gevuld blaasje met een vliezig omhulsel, dat gedeeltelijk met roze vlokken is bekleed. Afhankelijk van de zwangerschapsduur is het vruchtje bij:
6 weken – 6 mm
8 weken - > 1 cm
12 weken – 7 cm
16 weken – 15 cm

Als de vrucht uitgestoten wordt, is deze meestal kleiner dan past bij de duur van de zwangerschap, omdat het al eerder gestopt is met groeien. Bij de meeste miskramen wordt het vruchtje het eerst geboren en komt de vruchtzak later, te herkennen als een vliesje tussen stolsels. Het vruchtje is meestal vleeskleurig en vaak goed te herkennen en is soms zelfs een kindje met alles erop en eraan.

Soms gaat het om een lege vruchtzak. In een heel pril stadium is de groei van het vruchtje gestopt, waardoor dit niet met het blote oog waarneembaar is. Alleen het vliezige vruchtzakje moet uitgestoten worden. Dit wordt ook wel “windei” of “blighted ovum” genoemd.

Tegenwoordig is het niet ongebruikelijk dat vrouwen vroeg in de zwangerschap een echo krijgen. Ook al lijkt er nog niets aan de hand, dan kan er op de echo een miskraam geconstateerd worden. Dit heet een “missed abortion”. De zwangerschap is niet intact (het hartje klopt niet), of de grootte van het vruchtje komt niet overeen met de zwangerschapsduur. Het lichaam heeft het nog niet herkend als miskraam.